Ek Gıda-1

Zaman ne kadar çabuk geçiyor hayret ediyorum. Bir an önce ek gıdalara geçeyim diye beklerken bir haftadır kuzum afiyetle besleniyor. Tabi bir kaç sıkıntımız var. Öncelikle elma suyunu çok seven kuzuma doktorumuzun önerisiyle püre vermeye başladık. Önce elma suyundan başladım aslında çok tereddüt ettim acaba sebze suyundan mı başlasam diye fakat Tracy'i okuyunca ohh be dedim. Onun sayesinde kuzumun uyku ve yemek düzeni oturdu. Fakat onun dediği gibi uyutamadım ama olsun kendi kendine uyumayı öğrendi. Bunu başka bir zaman yazacağım inş.

İlk günler bir çay kaşığı ile başlayacağım derken kuzum sevince ve ağlayınca yaklaşık çay bardağının dörtte birini verdim. Dört saatte bir mama yiyen kuzuma mamasını yedikten 2 saat sonra ara öğün olarak veriyorum. Akşamları kaşık mamasına başladık. Aptamilin aldım fakat sevmedi. Arı mama aldım o da hiç veremedim hala dolapta buram buram şeker kokuyor. Bir yaşına kadar ne şeker ne de tuz vermeyi düşünmüyorum. Bizlere yararı yok kuzuma ne yararı olacak. Doktorumuz da onaylayınca içim rahat etti. Bugün de pirinç ununu suyla pişirip içine mamasında koydum onu da sevmedi. Tarif şöyle;

PİRİNÇ MAMASI:
1 çay bardağı su
2 tatlı kaşığı pirinç unu
5 ölçek mama

Önce pirinç ununu suyla pişirdim. Sonra içine 5 ölçek mamayı ekledim. İyice karıştırdım.

Bir yaşından önce inek sütü yasak olduğu için bu şekilde hazırladım. Bu hafta sebze çorbasına başlayacağız inş. Umarım sever. Hiç belli olmuyor havucu haşlayıp biraz zeytinyağı ile ezip verdim. Birinci gün çok güzel yedi fakat ertesi gün yemedi. Benim kuzumun sağı solu belli olmuyor yani. Bakalım sevecek mi sebze çorbasını. Haftaya yoğurt ver dedi doktorumuz içine meyve püresi ya da pekmez katabileceğimi söyledi. Benim mayalamam gerekiyor bakalım süt aldım deneyeceğim olmazsa yoğurt makinesi alacağız.

Özetle ek gıdaya geçişimiz;
1.hafta: İlk üç gün elma suyu sonra püreye geçtik. Havuç suyu ve püresi de verilebilir. Mevsimine göre armut, şeftali, kayısı verilebilir. Fakat muz, çilek, domates, portakal şimdilik yasak.

2.hafta: Sebze çorbası. İlk başta patates, havuç, mercimek ve irmikten oluşan çorbanın içine yavaş yavaş bir sefer bezelye, kabak, brokoli, ıspanak katılabilir. Tuz olmayacak!

3.hafta: Yoğurt. Tabi ki ev yapımı mutlaka. Deneyip eğer güzel olursa tarifini yazarım inş.

En çok kafamı kurcalayan soru ne kadar verecek olmamdı. Doktorumuz ne kadar yerse o kadar ver dedi zorlamak yok. Bir orta boy elmayı yiyiyor kuzum. Cam rendemizi aldık elmamız çok sert olmadığı için kolaylıkla rendeleniyor.

Tahmin edin bu kuzu ne yapıyor? Ben kurt var bu çocukta diyorum kimse inanmıyor:) Benim fasülyem oto koltuğunda ki talimatı okumuyor tabi ki dikkat yazsının kırmızı rengine bakıyor:)))))

Kuzum 4,5 Aylık

Bu aralar biz ne yapıyoruz? Kuzumla geziyoruzzzz:) Havaların düzelmesinden faydalanarak evimize çokta yakın olmayan parka gittik. Malum annenin doğumdan kalan ve evlilikten kalan fazlalıklarını vermesi gerekiyor. Kuzum yolda giderken uyudu parka vardığımızda yine uyuyordu. Ben çay keyfi, kitap keyfi yaptım öyle uyandı. Rüzgar olması nedeniyle kucağıma almadım. İşin doğrusu çok tırstım ağlar diye ama üzmedi çok şükür annesini:)

Uyandığında tepesindeki ağacı inceledi, inceledi, inceledi bitiremedi benim kuzum.

Emziğini kendisi çıkartmayı öğrendi. Eliyle bir güzel kavrıyor sonra hop emzik çıkıyor. Bazen de niye emzik yok diye ağlıyor:)

Önce parmak emmeyle başladı şimdi ise elini ağzına götürüyor. Hatta bir ara dişleri çıkıyor diye şüphelendik ama değilmiş umarım bırakır.

Hala minicik elleri var. Ellerini hiç bırakmayacağım oğlum sen de bırakma...

Moralim bu aralar ne kadar bozuk olursa olsun kuzumun bir gülümsemesi yetiyor bana. Terapi gibi...

Ek Gıdaya Geçiş

     Bugün itibariyle ek gıdaya yavaş yavaş geçmiş bulunmaktayız. Aslında çok istememe rağmen cesaret edememiştim zira pek gazlı bir bebeğim var. Doktorumuz benim hevesimi görünce sakınnn çok ağlar dedi. Peki ben neden başladım? Kuzumu ağlatmak için mi? Kesinlikle hayır! Yaklaşık bir haftadır kuzumun gaz ilaçlarını kestim sadece uyurken verdiğim gece öğününde nurse harveys katıyorum mamsına o kadar. Çok şükür bitti galiba. Hala galiba diyorum çünkü inanmak çok zor.
     Pazardan aldığım sulu kırmızı elmayı bir güzel rendeledim suyunu çıkarttım. Cam rende daha almadığım için normal rende kullandım. Fakat yarın ilk işim cam rende almak olacak. 1-2 tatlı kaşığı ile başlamak gerekiyor. Ben bir çay bardağının dörtte birini(çeyrek elma) verdim. Benim çok bilmiş oğlum bitince ağladı. Yani çok sevdi. Zaten ne zamandır hazırdı kuzum. Hazır olduğunu nasıl anladım peki?

*Çay kaşığı ile yemesini bir türlü beceremeyen kuzum artık çok severek çay kaşığı ile verdiğim suyu ve bitki çaylarını severek lıkır lıkır içiyordu.
*Yutma refleksi gelişmiş olduğu ayan beyan belli oluyordu.
*Tam da bugün elimde gördüğü dondurmamı resmen bana da ver diye yalvarıyordu. :) Yediklerimizi tatmak istiyor artık benim kuzum.

     Bu daha başlangıç yarın biraz daha arttırarak vereceğim inş. bir haftanın sonunda bütün bir elmanın suyunu. Gelişmeleri buraya ayrıntılarıyla yazacağım. Umarım gaz sorunumuz kabus olup geri gelmez...

Kuzucuk Bunu Nasıl Başardı?

Bu aralar kuzuma uyku eğitimi ve bir rutin oturtmakla meşgulüm. Başarırsam eğer ayrıntılarını yazacağım inşallah. Zira dün gece beni şok etti resmen. Önce kundakladım hele öyle yarım falan değil sıkı sıkı. Yastığına koydum yarı uyanıktı yani uyumak üzereydi. Bende televizyon izlemek üzere yani biraz keyif yapayım dedim odaya geçtim. Zannederim yarım saat hatta daha fazla olabilir ses çıkmadı kuzumdan. Bende koltuğa oturmuş kendimce başardım işte deyip mutlu oluyorum ama nerdeeeee... Yukarıdaki görüntüyü görünce gülsem mi ağlasam mı bilemedim. Nasıl bu hale geldi? Gerçekten şunu çok iyi anladım benim oğlum çok hareketli :)

 Battaniyenin ucunu bulduysa sorun yok ağlamıyor odası karanlık olsa da. Bende tülbentle dolaşırmışım. Bu kadar da bana benzeme be yavrum ..

Bu arada kardeşimin nişanı için diktirdiğim kıyafetim hazır. Çok ama çok beğendim. Kuzuma da papyon yaptırdım ama daha kıyafet alamadım. Benden fırsat kalmadı ki kuzuma :)

Kuzum 4 Aylık...

Yavrum hızla büyürken bu aralar ben iyi mi yapıyorum kötü mü bilemiyorum ama sürekli kucağıma alıp kokluyorum. Sadece çalışacağım için bana çok alışmasından korkuyorum. Kendim için değil yavrum için...

Boncuk boncuk bakan gözleri beni mest ediyor. Dünyanın en güzel duygusu bu olsa gerek...

Minicik olan elleri kocaman oldu. Öpmeye sevmeye doyamıyorum. Bir daha dört aylık olmayacak benim kuzum bu hallerini çok özleyeceğim.

Evettt garip gelebilir ama ayak seanslarımız var. Önce çoraplar itina ile çıkarılır sonra parmakları sayılır, mis gibi koklanılır ve sonunda hiç bıkmadan öpülür öpülür bir daha öpülür.... Anneme çekinerek söylediğimde bende çok öperdim dedi ve anormal bir şey yapmadığımı o zaman anladım:)))

Altını değiştirmek için koyduğumda burada ne buluyor oğlum bir türlü çözemedim. Konuşuyor, bir şeyler anlatıyor ve mutlu oluyor:)

Müjde!!!!!!!!!!!!!!

     Hemen korkmayın kuzuma kardeş gelmiyor:) Teyze oluyorummmm.... Çok sevdiğim, değer verdiğim arkadaşım Makbuleceğim hamile:)))) Nasıl sevindim anlatamam. Çok samimi söylüyorum yavrumu öğrendiğim sabah nasıl sevinç çığlıkları attıysam aynı hisleri bir kez daha yaşadım. Doktora gidene kadar içim içime sığmadı. Çok şükür Rabbime arkadaşıma da bir mucize naship etti. Tek dileğim hayırlısıyla kucağına alması ve koliksiz bir bebeğe sahip olması:) He bir de kız olması için dua ediyorum. Oğlum için girdiğim tüm mağazalardaki kız reyonlarını dolaşmadan çıkmıyorum. Bir taraftan bu işte bir haksızlık olduğunu düşünüyorum. Kız bebekler için çok güzel ciciler var ama:( İyi ki ilk bebeğim kız olmamış çünkü beğendiğim her şeyi alabilme kapasitesine sahip biriyim ben. Ne yapayım seviyorum alışveriş yapmasını;) Rabbim oğluşuma kardeş naship ederse eğer hayırlısını versin inş. Kuzum için de tek dua hayırlı ve sağlıklı olmasıydı. Canım arkadaşıma da Rabbim hayılısını sağlıklısını versin inş...

Annelik Zor Mu?

Bu soru, sabah sevgili kardeşimin bir daha çocuk düşünürmüsün? dediği andan itibaren kafamı kurcalıyor.   Zor mu peki? Gazsız, sessiz sakin etrafa bakıp uykusu geldiğinde annesinin memesinde uyuyan bir bebeğiniz varsa ohhh annelik çok kolay. Fakat gaz sancısından dolayı hiç ama hiç ara vermeden ağlayan, annesini emmeyen mama da yemeyen bir bebeğiniz varsa işiniz oturup ağlamak değil (siz benim yaptığımı yapmayın) sadece sabretmek... Günlerce internette bakmadığım site kalmadı. Bu gaz sancılarının, kolik ağlamalarının hiç bir çözümü yokkkk.... Acı ama gerçek bu! 
Evet bu aralar elimden gelen tek şey oturup ağlamak oluyor malesef. Nedir bu kolik hiç geçmeyecek mi? Tecrübeli kolik bebeği olan anneler seni anlıyoruz geçecek sadece sabret sakin olmaya çalış deseler de nafile:( Bu konuda sabretmek öyle göründüğü kadar kolay değil. Ağlamaktan sizi çıldırtan yavrunuzun bir gülümsemesi yetiyor tabi. İşte o zaman aklınıza ne kolik, ne uykusuzluk, ne günlerce evden çıkamamaktan oluşan depresyon hali hiç biri aklınızın ucundan bile geçmiyor... Bu dönemde sizin yanınızda rahat edebileceğiniz birinden yardım almanız gerçekten çok işe yarıyor. En azından yemek yiyebiliyorsunuz:) Durum bu kadar vahim mi bu kadar da olur mu diye düşünmeyin evet bu kadar vahim... Oysa hamilelik döneminde kurduğum hayaller ne kadar da güzeldi... Geçen gün eşim bak hep hayalini kurardık bebeğimizi ortamıza alıp sevmeyi dedi işte bu güzel an saniyeler içinde oğlumun çığlıklarıyla bozuldu:))) Ama ben böyle hayal etmemiştim ki... Kuzumu ana kucağına koyup yemek yapacaktım, bebek arabasına koyup gezecektim, saatlerce emzirecektim(özel yastık bile diktirmiştim), onunla oyunlar oynayıp ninniler söyleyecektim. ama nerdeeee..... Ana kucağına koyduğum zaman benimle mücadele veriyor oturmamak için oysa sancılarımız başlamadan önce orada uyuyakalıyordu kuzucuğum. Tek başıma oğluşumu alıp gittiğim yer sitenin parkı ve bize en yakın market. Daha uzaklara cesaret edemedim çünkü ağlama krizleri tutarsa benim alışık olduğum şey fakat insanların bir çocuğu susturamıyor bakışları beni korkutuyor. Zira insanlara bu çocuğun gazı varmış dediğimde küçücük çocukta bu kadar gaz mı olur diyebiliyorlar. Ben uydurmuyorum ki doktor diyor... Evime misafir almaktan bile çekinir hale geldim ya yine oğlum mama yemezse zira benim yediremediğimi düşünenler de var... Ama benim oğlum kolik işte ne yapayım öyle yada böyle bu geçecek biliyorum zaten anneyi en çok üzen etraftaki insanların ölçüp tartmadan söyledikleri yorumlar, dayatmalar vs... Sabır, sabır, sabır sadece sabır... Annelik dünyanın en güzel duygusu diyenleri bile bir ara bu işte bir yanılma var diye düşündüm. Nerede o filmlerde izlediğimiz bebek profili?! Yoksa benim oğlumda bir sorun mu var? Olsa 10 kere gittiğimiz doktorumuz anlardı heralde;) Daha bir ay geçmeden soluğu doktorumuz da alıyoruz. Kadının bir sürü hastası olmasına ve bizim ona yeni gitmemize rağmen telefonda bile tanıyor bizi. Benim tanıtmalarımda süper; hani kolikti yeşil kaka yapıyordu iştahsızdı hatırladınız mı? İşte bu benim oğlummmm!!!! Bazen severken ağlasan da seviyorum zırlasan da diyorum. Gerçekten öyle. Ağlasa da zırlasa da beni uykusuz bıraksa da seviyorum. Ona ileri de ama çokkk ileri de bir kardeş düşünür müyüm? Bütün bunları yaşayacağımı bilsem de düşünürüm çünkü bu duygu her şeye değer....
Özlüyorum; bacak bacak üstüne atıp en sevdiğim dizimi rahat rahat izlemeyi...
Özlüyorum; patlamış mısır yiyerek sinema da film izlemeyi...
Özlüyorum; acaba kalkar mı düşüncesi olmadan deliksiz uyumayı...
Özlüyorum; acaba evde ne yapıyor düşüncesi olmadan gezmeyi...
Özlüyorum; en önemlisi çalışmayı, mesleğimi, öğrencilerimi...... 
Her şeye, bütün bunlara değer mi diye soruyorsanız bin kere değer....